რუსული რომანტიკული პროზის ფუძემდებელი. პუშკინისა და გრიბოედოვის ახლო მეგობარი ა. ბესტუჟეკ-მარლინსკი, რომელსაც დეკაბრისტულ მოძრაობაში მონაწილეობისათვის მეფის მთავრობამ პირველად ჩამოხრჩობა მიუსაჯა, ხოლო შემდეგ ეს სასჯელი კავკასიაში გადასახლებით შეუცვალა, ოთხი წელი ცხოვრობდა კავკასიაში, კერძოდ, დერბენტში. ჩამოქვეითებული ოფიცრის პოლიტიკურად და მორალურად არასახარბიელო მდგომარეობის მიუხედავად, ა. ბესტუჟევი კავკასიაში ინტენსიურ ლიტერატურულ მოღვაწეობას განაგრძობდა. მწერალმა კავკასიის თემაზე მრავალი მოთხრობა, ლექსი თუ ნარკვევი შექმნა, რომელთაგან გამოირჩევა „ამალათ-ბეგი“ და „მოლა-ნური“.