მთის ფერდობზე მდგარი სამრეკლო მოუხმობს ადამიანებს. ესენი არიან საყმო და ეს არის ჯვარი, რომელიც უხმობს მას. აქ, სალოცავთან, დარბაზთან, დროშასთან ადასტურებს ის თავის ერთიანობას, თავის რწმენას და ერთგულებას უხილავი პატრონისადმი. ჯვარის წინაშე საყმო იხსენებს პირველ ჯვარჩვენებას, ჯვარის მკადრეთა საკვირველ განსაცდელთ და სასწაულებს, ” სისხლის წვიმების” დღეებს, ღვთის წყალობას და რისხვას — ანდრეზებს, რომელთაც მისი რელიგიური და საერო ყოფა ეფუძნება. ზურაბ კიკნაძის "ართული მითოლოგიის" პირველ წიგნში განხილულია ჯვარი და საყმო - გენეზისი და რიტუალების ანალიზი.