კიერკეგორი იკვლევს „სასოწარკვეთილების“ კონცეფციას, განმარტავს მის რაობას და გვეუბნება, რომ ის სნეულებაა და არა წამალი. ის გვიჩვენებს ადამიანის ბრძოლას, მიმართულს სულიერი სიცარიელის შესავსებად. საუბრობს ნეტარებაზე, რომელიც ქრისტიანს მიეცემა სასოწარკვეთილებისგან განკურნების შესაძლებლობით. კიერკეგორის ამ ნაშრომმა უდიდესი გავლენა მოახდინა XX საუკუნის ფილოსოფოსებზე, მათ შორის კარლ იასპერსზე, ჟან-პოლ სარტრსა და ალბერ კამიუზე