შოთა ჩანტლაძის 100 ლექსი ჯარჯი ფხოველმა შეადგინა. წინასიტყვაობაში პოეტი წერს პოეტზე: „შოთა ჩანტლაძე სიცოცხლეშივე ბევრს „სიმარტოვის რაინდი“, განზე გამდგარი და ამოუხსნელი ყარიბი ეგონა, ამის საბაბს იძლეოდა კიდეც იგი თავისი ცხოვრებით“... თუმცა, ამ სიმარტოვის და გარიყულობის სანაცვლოდ, მის შემოქმედებაში გამოაშუქა სამშობლოზე, კაცობრიობაზე შეყვარებული პოეტის დარდმა და სიხარულმა, ტკივილმა და ბედნიერებამ. სწორედ ეს შემოქმედება იქცა პოეტის უკვდავების საწინდრად და, ამიტომაცაა, რომ თავის ეპოქაში, თანამედროვეთათვის თითქმის უცნობი სახელი დღითიდღე იხვეჭს პოპულარობას.