წინამდებარე ნაშრომში განხილულია გრიგოლ რობაქიძის შემოქმედების მითო-პოეტური ასპექტები. მკვლევარი ყურადღებას უთმობს იმ ძირითად შემოქმედებით ტენდენციებს, რომელთაც განსაზღვრეს მწერლის მხატვრული თავისებურებანი. აქ წარმოდგენილი კვლევები ჩატარებულია ოთხი ნაწარმოების მიხედვით. ესენია: „გველის პერანგი“, „ჩაკლული სული“, „გრაალის მცველნი“ და „ლამარა“. წიგნი განკუთვნილია როგორც სპეციალისტებისათვის, ასევე, გრიგოლ რობაქიძის შემოქმედებით დაინტერესებული მკითხველისათვის.