ათიოდე წლის წინათ გაზეთ „ხარის ვოსტოკაში“ წავიკითხე იური ბენის სტატია, საიდანაც შევიტყვე, რომ 1942 წელს, ომის ყველაზე მძიმე და მრისხანე წელს, როცა საბჭოთა წყობილების ყოფნა-არყოფნის საკითხი წყდებოდა, გერმანელების მიერ კავკასიაში გადმოსროლილი ერთი ქართული ბატალიონის მებრძოლები კაპიტან ვიქტორ ჭიჭინაძის მეთაურობით, ქალაქ ტუაფსესთან წითელი არმიის მხარეზე გადმოვიდა. ამ ფრიად მნიშვნელოვან ამბავში ქართველ მებრძოლთა დიდ გმირობასა და საბჭოთა წყობილების უსაზღვრო სიყვარულთან ერთად, ჩვენი უღალატო ხალ- სის მოძმე ერებისადმი ერთგულება და თავდადება დავინახე.
სწორედ ამიტომ გადავწყვიტე ამ ბატალიონზე, მის მამაც მებრძოლებზე მსატვრული ნაწარმოები დამეწერა.

ავტორი