„შაჰნამე“ ანუ „მეფეთა წიგნი“ დიდი ირანელი პოეტის ფირდოუსის (X—XI სს.) გენიალური თხზულებაა. აღმოსავლურ ენებზე, მათ შორის ქართულზეც, არსებობს მისი თარგმანის პოეტური და პროზაული ვერსიები, რომლებიც შესრულებულია სხვადასხვა დროს (XV—XVIII სს.). 
1916 წელს გამოიცა „შაჰ-ნამეს“ ქართული ვერსიების პირველი ტომი, 1934 წელს კი - მეორე; მესამე ტომი შეიცავს „შაჰ-ნამეს“ ქართულ ვერსიებში შემავალ შემდეგ თხზულებებს: „უთრუთიან-საამიანს“ (პოეტური და პროზაული რედაქციები), „წიგნს საამ-ფალავნისა“ და „ბაამიანს“, ისინი გვიანი ეპოქის (XVI—XVIII სს.) თარგმანებს წარმოადგენენ და დიდი მნიშვნელობა ენიჭებათ აღმოსავლეთის ლიტერატურასა და ფოლკლორზე ირანული ეპოსის გავლენის შესწავლისათვის.

ტექსი გამოსცა, გამოკვლევა და ლექსიკონი დაურთოი დავით კობიძემ